Informacje dla autorów

Informacje dla autorów i zasady recenzowania

Redakcja nie zwraca materiałów niezamówionych. Decyzja o opublikowaniu tekstu uzależniona jest od opinii redakcji i recenzentów. Redakcja zastrzega sobie prawo modyfikowania tytułów i skracania tekstów przeznaczonych do druku. Artykuły powinny być przesyłane w dwóch egzemplarzach wraz z wersją elektroniczną.
Autorów prosimy o podanie numeru ORCID

UWAGA: Redakcja nie przyjmuje i nie kieruje do recenzji artykułów, które nie są przygotowane zgodnie z instrukcją dla autorów.

Oświadczenie autora dołączane do składanego artykułu

Istnieje również możliwość nadsyłania tekstów o charakterze historycznym (do działu „Z kart historii”), „Recenzji” oraz „Komunikatów i Sprawozdań”. Każdy numer kończą streszczenia artykułów.

Instrukcja przygotowania artykułów do czasopisma „Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka”

Formatowanie i redagowanie
Tekst artykułu powinien być złożony pismem Times New Roman o wielkości 12 punktów z interlinią 1,5. Terminy i wyrażenia obcojęzyczne oraz tytuły artykułów i książek należy pisać kursywą (italic). Nie należy stosować wytłuszczeń (bold). Nie należy stosować podkreśleń. Prosimy o konsekwentne stosowanie skrótów (np., r., w. itp.) w całym artykule. Jeśli artykuł podzielony jest śródtytułami na części, to prosimy rozpocząć od „Wprowadzenia”, a na końcu umieścić „Podsumowanie”. Nie ma potrzeby numerowania śródtytułów.
Ilustracje
Rysunki, wykresy i fotografie powinny być dostarczone na dyskietkach, płytach CD lub pocztą elektroniczną w formie zeskanowanej lub jako elektroniczny plik w jednym z formatów: *.bmp, *.tif, lub *.psd.
Ilustracje zaczerpnięte z innych prac i podlegające ochronie prawa autorskiego powinny być opatrzone informacją bibliograficzną w postaci odsyłacza do literatury, umieszczonego w podpisie rysunku (np. Źródło: N. Davies, Europa. Rozprawa historyka z historią, Kraków 1998, s. 123).
Przypisy
Obowiązują przypisy dolne, które należy tworzyć, stosując polecenie: Odwołania / Wstaw przypis dolny. W polu, które pojawi się na dole kolumny, wpisujemy tekst przypisu (pismo wielkości 8–9 pkt).
Przykłady:
– publikacje książkowe
S. Grodziski, Habsburgowie, [w:] Dynastie Europy, red. A. Mączak, Wrocław 1997, s. 102–136.
– artykuły w czasopismach
S. Waltoś, Świadek koronny – obrzeża odpowiedzialności karnej, „Państwo i Prawo” 1993, z. 2, s. 16.
W przypisach do oznaczania powtórzeń stosujemy terminologię łacińską, czyli: op. cit., ibidem, idem, eadem. Po adresie strony internetowej podajemy w nawiasie okrągłym datę dostępu. W zapisie dat generalnie używamy cyfr arabskich.
Bibliografia
Na końcu artykułu należy wypisać wszystkie publikacje w porządku alfabetycznym w rozdziale „Bibliografia”. Jeśli występuje kilka publikacji tego samego autora, pozycje w spisie literatury powinny być ułożone chronologicznie. Nie należy numerować poszczególnych pozycji bibliograficznych.
Przykłady:
Davies N., Europa. Rozprawa historyka z historią, Kraków 1998.
Dynastie Europy, red. A. Mączak, Wrocław 1997.
Geremek B., Więź i poczucie wspólnoty w średniowiecznej Europie, [w:] Dziesięć wieków Europy. Studia z dziejów kontynentu, red. J. Żarnowski, Warszawa 1983.
Golka M., Wielokulturowość w kontekście globalizacji, „Sprawy Narodowościowe” 1999, s. 14–15.
Porębski A., Wielokulturowość Szwajcarii w procesie zmiany, „Krakowskie Studia Międzynarodowe” 2005, nr 4 (11).
Porębski A., Wielokulturowość Szwajcarii w procesie zmiany. Szkic analizy, [w:] Wzory wielokulturowości we współczesnym świecie, red. K. Golemo, T. Paleczny, E. Wiącek, Kraków 2006.
Streszczenia
Czasopismo „Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka” zawiera osobny dział ze streszczeniami, dlatego prosimy Autorów o dostarczenie kilkuzdaniowych streszczeń artykułów w językach: polskim, angielskim i rosyjskim, wraz z tłumaczeniem tytułu artykułu.
Wykresy i tabele
W wykresach, tabelkach i wszelkim materiale ilustracyjnym należy stosować skalę szarości.
Wygląd wykresów[1] powinien łączyć kilka (czasami sprzecznych) celów.
Przede wszystkim wykresy muszą przyciągać uwagę: być czytelne, przejrzyste, estetyczne, starannie i dokładnie wykonane.
Wykresy nie mogą: być przeładowane, zawierać skomplikowanego opisu.
Wykresy powinny: pozwalać na szeroką interpretację, dawać prosty i jednoznaczny obraz tego, co Autor chce przedstawić czytelnikowi.
W zależności od rodzaju prezentowanych danych należy dobrać odpowiedni typ wykresu (słupkowy, kołowy, liniowy, punktowy, itp.). Na przykład wykres kołowy doskonale obrazuje strukturę badanego zjawiska, ale tylko wtedy, gdy liczba kategorii jest niewielka.
Należy unikać wykresów trójwymiarowych ze względu na mniejszą czytelność.
Elementy wykresów i tabel
Prosimy o numerowanie tabel i wykresów, niestosowanie w nich kolorów ani cieniowania (tło powinno być przezroczyste).
Maksymalny wymiar tabeli: 125 mm szerokości i 170 mm wysokości.
Czcionka: nagłówki i tekst w tabeli – 10 pkt
Tytuł (podpis)
Wykresy: podpisy umieszczamy pod wykresami, natomiast w przypadku tabel, tytuły nad tabelami.
Tytuł „wewnątrz” wykresu może być zastosowany tylko wtedy, gdy wnosi coś nowego i nie jest powtórzeniem podpisu pod rysunkiem.
Legenda – powinna być stosowana wtedy, gdy jest niezbędna (np. rysunek obrazuje kilka różnych danych) i umieszczona w takim miejscu, aby nie powodowała zmniejszenia czytelności wykresu.
Źródło – pod każdą tabelą i wykresem musi być podane pełne źródło. Dopuszczalne są określenia dane umowne, opracowanie własne lub opracowanie własne na podstawie …
Dodatkowe wyjaśnienia – najczęściej poniżej rysunku (tabeli) należy umieścić dodatkowe informacje niezbędne do zrozumienia treści.
Zapowiedź – każda tabela/wykres powinny zostać zapowiedziane w tekście pełnym zdaniem, co umożliwia umieszczenie tabeli/rysunku w miejscu dogodnym dla autora i wydawnictwa. Poniżej wykresu wskazane jest jego krótkie omówienie.
Liczby
– liczby całkowite zawierające więcej niż 4 cyfry powinny być dzielone jednym odstępem na grupy trzycyfrowe, licząc od prawej strony,
– liczby rzeczywiste (najczęściej w tabeli) powinny posiadać stały przecinek dziesiętny,
– podczas zapisywania liczb w tabeli można rozważyć zastosowanie czcionki charakteryzującej się jednakową szerokością każdej cyfry (np. czcionka Courier),
– podczas zapisywania pojedynczych dużych liczb można rozważyć zastosowanie tzw. czcionek nautycznych (np. tel. 004812421318964),
– podczas opisu osi w wykresach dla dużych liczb należy unikać zapisywania wartości leżących po przecinku dziesiętnym.
Recenzje
Autorzy piszący recenzje proszeni są o dostarczenie zeskanowanej okładki recenzowanej publikacji (może być w skali szarości), a także o umieszczenie w nagłówku recenzji następujących danych: autor i tytuł książki (ew. jej redaktor), tłumacz, nazwa wydawnictwa, miejsce i rok wydania, liczba stron. W przypadku publikacji obcojęzycznych mile widziany jest przekład ich tytułu.

[1] Pojęcia wykres, rysunek, obraz – pomimo drobnych różnic semantycznych – będziemy traktować jako synonimy.
opracował redaktor statystyczny Piotr Stefanów

Podstawowe zasady recenzowania publikacji w czasopismach

1. Do oceny każdej publikacji powołuje się co najmniej dwóch niezależnych recenzentów spoza jednostki.
2. W przypadku tekstów powstałych w języku obcym, co najmniej jeden z recenzentów jest afiliowany w instytucji zagranicznej innej niż narodowość autora pracy.
3. Rekomendowanym rozwiązaniem jest model, w którym autor(zy) i recenzenci nie znają swoich tożsamości (tzw. „double-blind review proces”).
4. W innych rozwiązaniach recenzent musi podpisać deklarację o niewystępowaniu konfliktu interesów; za konflikt interesów uznaje się zachodzące między recenzentem a autorem:
a) bezpośrednie relacje osobiste (pokrewieństwo, związki prawne, konflikt),
b) relacje podległości zawodowej,
c) bezpośrednia współpraca naukowa w ciągu ostatnich dwóch lat poprzedzających przygotowanie recenzji.
5. Recenzja musi mieć formę pisemną i kończyć się jednoznacznym wnioskiem co do dopuszczenia artykułu do publikacji lub jego odrzucenia.
6. Zasady kwalifikowania lub odrzucenia publikacji i ewentualny formularz recenzencki są podane do publicznej wiadomości na stronie internetowej czasopisma lub w każdym numerze czasopisma.
7. Nazwiska recenzentów poszczególnych publikacji/numerów nie są ujawniane; raz w roku czasopismo podaje do publicznej wiadomości listę recenzentów współpracujących.

Formularz recenzji

W trosce o rzetelność naukową i jakość publikowanych artykułów Wydawnictwo wdraża procedurę zabezpieczającą przed zjawiskiem ghostwriting. Zarówno zjawisko „ghostwriting” jak i „guest authorship” są przejawem nierzetelności naukowej.

„Ghostwriting” – autor/współautor publikacji wniósł istotny wkład w powstanie publikacji, nie ujawnia jednak swojego udziału jako jeden z autorów lub nie wymienia się jego roli w podziękowaniach zamieszczonych w publikacji.
„Guest authorship” – udział autora jest znikomy lub w ogóle nie miał miejsca, a pomimo to jest autorem/współautorem publikacji.

Redakcja informuje, że wszystkie wykryte przypadki „ghostwriting”  i „guest authorship” będą demaskowane, włącznie z powiadomieniem odpowiednich podmiotów, a także będą dokumentowane wszelkie ujawnione przejawy nierzetelności naukowej.